De opzet was simpel: we stelden vijf vragen over het afgelopen filmjaar aan bekende en minder bekende filmliefhebbers. De antwoorden waren even verrassend als talrijk. Een deel van het resultaat vind je in ons zevende nummer, de rest publiceren we met trots online. Vandaag is het de beurt aan…
de man die dit jaar verantwoordelijk was voor de Brusselse neo-noir Waste Land: regisseur Pieter Van Hees! Favoriete film Boyhood van Richard Linklater Ik heb al een tijdje vaak het gevoel dat de ongelooflijk sterke tv-reeksen die we de laatste jaren zien beter en interessanter zijn dan hedendaagse films, dat die reeksen de diepgang van een goede roman benaderen, waar film minder en minder in lijkt te slagen. Maar dan is er altijd wel weer een film die je doet beseffen wat een fantastische prent met je kan doen. Dit jaar was dat Boyhood! Het lijkt zo’n simpel idee: mensen elk jaar, twaalf jaar lang, een scène laten spelen, zodat je de personages echt ziet opgroeien en ouder ziet worden in de film. Dan denk je: "Waarom heeft niemand anders dit ooit gedaan?" Eigenlijk is Boyhood een fantastische HBO-reeks samengebald in één film. Onvergetelijkste scène De openingscène uit Tokyo Tribe! De film is een 21ste eeuwse kung-fu-hip-hop-musical die zich ergens situeert tussen West Side Story, Fist of Fury en een Hype Williams-videoclip. De film begint met een jonge inwoner van Tokyo die in het Japans rapt. Hij blijkt op een dakterras te staan. Onder hem liggen prostituees uit te rusten, de camera zakt verder en ontdekt een smal straatje waarin een gevecht losbreekt en een politiewagen aankomt met daarin een oude flik die zijn jonge en zeer sexy vrouwelijke collega alleen laat uitstappen. Die probeert stoer de confrontatie aan te gaan met de bendeleden terwijl het ook nog plots begint te regenen. Dat allemaal nog steeds in het eerste shot van de film en je weet: deze film wordt een ervaring!Artikels