Actrice Lauren Bacall is na een beroerte op 89-jarige leeftijd overleden in Manhattan. De blonde schone met de hese stem brak  in de jaren veertig door in films naast Humphrey Bogart met wie ze al snel een relatie begon. Met haar zwoele persoonlijkheid groeide ze uit tot een icoon van de film noir, terwijl haar liefdesleven de voorpagina van menig roddelblad sierde. Bacall werd in New York geboren op 24 september 1924 als kind van Joodse ouders. Als tiener trok ze richting acteerschool en werkte ze als model. In 1942 maakte ze haar debuut op Broadway. Via haar modellenwerk werd ze opgemerkt door Hollywoodregisseur Howard Hawks, die haar onder zijn vleugels nam en er zijn missie van maakte om haar tot filmster te transformeren. To Have and Have Not (1942) van Howard Hawks De twintigjarige New Yorkse trof  doel meer haar langspeelfilmdebuut. Bacall veroverde de wereld met haar sexy blik en diepe stem. Tegenspeler Humphrey Bogart kon niet aan haar charmes weerstaan en de twee begonnen een affaire.   The Big Sleep (1946) van Howard Hawks Het zou een heuse sisyfusarbeid zijn om het verhaal van deze thriller uit de doeken te doen, maar de chemistry tussen het pas getrouwde koppel Bacall en Bogart was meer dan genoeg om van  deze prent een film noir-klassieker te maken.
  Key Largo (1948) van John Huston De vierde en laatste samenwerking van Bacall met Bogey. Het duo wordt in een exotisch hotel gegijzeld door gangsters terwijl er buiten een hevige storm woedt.
  How to Marry a Millionaire (1953) van Jean Negulesco Er mag ook al eens gelachen worden. In deze komedie speelden Bacall, Betty Grable en oppervamp Marilyn Monroe drie vrouwen die een rijke vent aan de haak willen slaan. In dit tijdsvak stond de actrice te boek als een vurige tegenstander van het Mccarthyisme.
  Written on the Wind (1956) van Douglas Sirk In deze klassieke tearjerker van Sirk speelt Bacall een carrièrevrouw wiens leven ondersteboven wordt gekeerd door een familie oliemagnaten. Bogart stierf het volgende jaar aan kanker. Ze hadden samen een zoon en een dochter.
  The Mirror Has Two Faces (1996) van Barbra Streisand De carrière van Bacall kende in de jaren zestig, zeventig en tachtig een flinke dip. In 1996 ontving ze eindelijk haar eerste Oscarominatie voor haar rol als Streisands moeder in deze tragikomedie. Ze moest helaas de duimen leggen voor Juliette Binoche.
  Birth (2004) van Jonathan Glazer In dit bevreemdende pareltje van Jonathan Glazer kruipt de legendarische Hollywoodactrice in de huid van Nicole Kidmans moeder. In 2005 werkte ze terug samen met Kidman in Lars von Triers Dogville.
  @TheJimeister