Hollywoods voorliefde voor vervolgfilms is de laatste jaren zo uit de hand gelopen, dat men is beginnen spreken van sequelitis. Gelukkig bewijzen titels als The Amazing Spider-Man 2 dat sequels niet per se tweederangsfilms hoeven te zijn. Al zijn er uiteraard voldoende soortgenoten die het tegendeel bewijzen. Onze medewerkers maakten lijstjes van de beste en de slechtste vervolgfilms die ze ooit onder ogen kregen. Ga dat (niet) zien!

Vandaag is het de beurt aan redactielid Jozefien Van Beek. LOVE Before Sunset (2004) van Richard Linklater De dialogen zijn even levensecht als die van Before Sunrise (1995), maar de thema's zijn fundamenteler. De personages zijn immers ouder, volwassener en dus een aantal illusies armer. Een film zoals het leven zelf. Pijnlijk en mooi tegelijkertijd.   Evil Dead II (1987) van Ram Raimi Ruben en Ewoud verklaarden reeds hun liefde voor deze sequel/remake van The Evil Dead (1981). En terecht. Even grappig en gruwelijk als Peter Jacksons Braindead (1992) en bovendien spannend.
  The Godfather: Part II (1974) van Francis Ford Coppola De tragische spirituele neergang van Michael Corleone, parallel aan de opkomst van de jonge Vito Corleone. Met Robert de Niro en Al Pacino op hun best.
  HATE Scream 2 (1997) van Wes Craven In de eerste Scream (1996) speelde Wes Craven nog heerlijk met de conventies van het horrorgenre. En ja, de sequel is uiteraard inherent aan het genre, maar net zoals bij de meeste horrorfilms is ook Scream 2 een flauw afkooksel van het origineel.
  Aliens (1987) van James Cameron Nooit zo'n spannende film gezien als Alien (1979). Het vervolg haalt simpelweg dat niveau niet. Zware teleurstelling.
  Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992) van David Lynch Totaal overbodige prequel die het mysterie en de stijl van de reeks mist.